روايت كرده‌اند در باب امتداد زمان خلافت عبّاسيّه تا زمان ظهور مهدى آخر الزمان . و مخفى نخواهد بود كه اقدام مأمون عبّاسى بر وليعهد ساختن حضرت امام رضا - عليه السلام - دليل صريح است بر آنكه آن احاديث بعد از انقضاى ايّام مأمون وضع شده چه اگر آن احاديث ثابت مىبود و بمأمون مىرسيد كه حضرت پيغمبر - صلوات اللّه عليه - فرموده كه : خلافت در اولاد عبّاس تا قيامت باقى خواهد بود اقدام بر نقل خلافت از خاندان خود به حضرت امام رضا - عليه السلام - نخواستى نمود ، زيرا كه ارتكاب آن بعد از وقوع احاديث مذكوره متضمّن مدافعه با قضاى الهى ، و معارضه با نصّ حضرت رسالت پناهى ، و بر جهل و ضلالت خود گواهى است ! و أيضا بر اهل روزگار پوشيده نيست كه تا الحال سالهاى بسيار شده كه خلافت از آل عبّاس بيرون رفته بلكه از نسب ايشان در صفحهء روزگار اثرى نمانده و للّه الحمد كه روزگار آن متغلّبان بسر آمد و وضع واقع ايّام از وضع آن احاديث كه اهل سنّت جهت خوش‌آمد آن طايفه بر هم بافته بودند ، كاشف گرديد ، و بر اين قياس است اكثر احاديثى كه در كتب ايشان مذكور و بر صحّت آن مغروراند » . قاضى ( ره ) در اين مورد از مجالس در ابطال كلمات سيوطى دربارهء تخطئهء وى نسب فاطميان را بيانات نفيسى دارد هر كه طالب باشد به آنجا مراجعه كند . تعليقهء 183 ( ص 513 ؛ س 8 ) تكمله در تحقيق ايمان حضرت ابو طالب چون تعليقات به طول انجاميده و خوض در اين تكمله نيز مستلزم تفصيل است بدين جهت از بيان آن در اينجا كه وعده شده بود صرف‌نظر مىشود ، با توجّه باينكه آنچه در موارد متعدّده از متن ، و در تعليقهء 38 از مجلّد تعليقات ياد شده است براى اهل انصاف كفايت است ان شاء اللّه تعالى . و مراجعه بترجمهء حضرت ابو طالب - عليه السلام - از مجالس المؤمنين كه